Archive for the 'წიგნები' Category

Hunger Games

ვინმე თუ მკითხავს, რატომ არის ბლოგის ქონა კარგიო ერთ-ერთი ყველაზე დამაჯერებელი და მყარი არგუმენტი ის მექნება რომ სიახლეებს არასდროს ჩამორჩები, განსაკუთრებით ლიტერატურულს. რა თქმა უნდა, თუკი კითხვა გიყვარს, ბლოგის ქონის გარეშეც შეძლებ თვალი ადევნო რა იწერება, რა იბეჭდება და რა იყიდება, თუმცა პირადად ჩემთვის ბლოგმა ძალიან ბევრი საინტერესო ადამიანი გამაცნო ვირტუალურად და კარგ სიახლეებსაც ხშირად მათგან ვიგებ.

რამდენი ჩემთვის აქამდე უცნობი ავტორი დაგროვდა წასაკითხი, ამაზე აღარ შევჩერდები, არც იმაზე რომ ბოლო დროის საუკეთესო გამოგონება –ქინდლი მაყიდინა. ამ ხალხმა მიმიყვანა ლარსონამდე, პალანიკამდე, კოლინზამდე. დიახ ბატონო, “შიმშილის თამაშებზე” მინდა ჩემი მოკრძალებული მოსაზრება მოგახსენოთ.

სათავგადასავლო წიგნებს , მითუმეტეს კარგებს,ერთი ასეთი თვისება აქვთ- გამოგიჭერენ და მერე სანამ ბოლო გვერდს არ გადაფურცლავ, ხელიდან გამშვები არ ხარ. ეს მიყვარს წიგნებში- გარემოდან მოწყვეტა, თითქოს მართლა მოგზაურობ სადღაც სხვაგან, თუნდაც ისეთ არარსებულ ქვეყანაში როგორიც პანემია. აქედანვე ვიტყვი, მიუხედავად მისდამი არაერთი დადებითი გამოხმაურებისა, მაინც სკეპტიკურად შევუდექი კითხვას- ვერ ვიტან მომავალზე აგებულ სიუჟეტებს, სადაც სამყარო მუდმივად გადაშენების პირასაა, ან მეტეორი გვეცემა, ან უცხოპლანეტელები გვესხმიან, ან დედამიწა რომელიღაც შორეული გალაქტიკის რიგით კოლონიად ქცეულა… პოსტაპოკალიფსურ სამყაროშიც რაღაც მსგავსს ველოდი, თუმცა უზომოდ მადლობელი ვარ სიუზანის რომ დედამიწა დედამიწად დატოვა, ადამიანები კი ადამიანებად, თუმცა მათ მხეცებად ქცევაც შეუძლიათ… სხვა რა შეიძლება უწოდო მოვლენას, როცა 24 ახალგაზრდას სასიკვდილოდ წირავ და ამ ამბავს აღტაცებით ხვდები, თითქოს ოლიმპიური თამაშები ყოფილიყოს. სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლა, ამ სიტყვის პირდაპირი და ყველაზე ნამდვილი გაგებით და არანაირი ღელვა მათ უმანკო სიცოცხლეზე, მათ მომავალზე … ამას მხეცის ბუნება ჰქვია- რომელიც მშვიდად უყურებს როგორ კლავს და ამაში სანახაობის გარდა ვერაფერს ხედავს. ეს ჩემი თვალით აღქმული კაპიტოლიუმია- პანემის ხელშეუხებელი დედაქალაქი.

წიგნზე წერისას სიფრთხილეა საჭირო, ემანდ ზედმეტი არაფერი გასცე, მკითხველს მომავალი სიამოვნება უნებლიედ რომ არ გამოაცალო ხელიდან. როცა ბოლო ფურცელი ჩავიკითხე და დავხურე, ხმამაღლა ამოვიკვნესე ” კიდევ მეტი რატომ არ დაწერე კოლინზ?” არადა თითქმის 400 გვერდია, გამოდის სქელტანიანიც ეთქმის. მიუხედავად ამისა რამდენიმე საათში თავაუღებლად იკითხება ( გამოცდასაც გავიწყებს, პირადი გამოცდილება მალაპარაკებს) და მოლოდინში გტოვებს. პირველი რაც წაკითხვის შემდეგ გავაკეთე, გადმოვქაჩე ფილმი და ვუყურე. ვიცი რომ ფრაზა გაცვდა, მაგრამ მაინც “წიგნი ჯობია”. შედარებაც არაა, თუმცა გამოყოლილი ემოციების გასაგრძელებლად მშვენიერი 2 საათი იქნება და არც მის ყურებას ინანებთ. უბრალოდ, მკაცრად დაიცავით წესი : ჯერ წიგნი, შემდეგ ფილმი. ამაზე უკეთესს ვერაფერს გირჩევთ.

მე ისღა დამრჩენია მორჩილად ველოდო მომდევნო ნაწილების თარგმნას, თქვენ კი სასიამოვნო კითხვა გისურვოთ. 🙂

წიგნი-ნაწილი II

მილენიუმის ტრილოგიის პირველ ნაწილზე ერთ-ერთ წინა პოსტში ვსაუბრობდი. ამჯერად მეორე ნაწილზე მინდა თქვენი ყურადღება შევაჩერო, მიუხედავად იმისა რომ მგონი ყველამ წაიკითხეთ და ბოლო მე დავრჩი 🙂 საერთოდ, კითხვისას მახასიათებს მისი გავლენის ქვეშ მოქცევა. სულაც არ ტყუის კეჟერაძე როცა კითხვას მოგზაურობას უწოდებს. თუ სიუჟეტმა გამიტაცა, თავსაც ვერ ამაწევინებთ და სულ არ ვისურვებდი იმ ადამიანის ადგილას ყოფნას ვინ ამ დროს გაბედავს და კითხვას  შემაწყვეტინებს. ასე დამემართა როცა ლარსონს კიდევ ერთხელ შევხვდი.

კაფანდარა გოგოს მეორე თავგადასავალი გაცილებით მძაფრსიუჟეტიანი და უფრო სახიფათო გამოდგა, ვიდრე პირველი. ფსიქოფატი მკვლელის კვალდაკვალ ერთდროულად სამი გამოძიება მიმდინარეობს. თქვენ შვედეთის ქუჩებში ხეტიალის გარდა, მიტოვებულ სოფლებსა და პოლიციის არქივებში ქექევაც მოგიწევთ. ლიზბეთი ამჯერად განგსტერებისა და თავზეხელაღებული ბაიკერების სამიზნეა, თუმცა ვინ ვის უმიზნებს ეს კიდევ საკითხავია.

არ შემიძლია ჩემი აზრი არ გამოვთქვა იმ მცირე ნიუანსებზე, რაც ცოტა არ იყოს მეზედმეტა. მაგალითად, მეეჭვება სალანდერისნაირ გოგონას მკერდის ზომა და სხვისი შეხედულებები აფიქრებდეს. შეიძლება ლარსონს მხოლოდ იმის ჩვენება უნდოდა, რომ ობიექტური მიზეზები რომ არა, ლიზბეთიც ქალია-სენტიმენტებითა და ქალური პრობლემებითო. მაგრამ მე ყოველგვარი კომპლექსებისგან თავისუფალი უფრო მომწონს. კიდევ იყო მცირე მონაკვეთები, თუმცა არაფერი ისეთი , ხსენებადაც არ ღირს.

ზრდასრული კალე და პეპი სახიფათო თავგადასავალში ამჯერადაც მოვლენების ეპიცენტრში არიან და პირობას გაძლევთ, პირველი ნაწილით აღფრთოვანებულებს იმედი არ გაგიცრუვდებათ.  ახლა ისღა დამრჩენია მშვიდად ველოდო მომდევნო ფილმს და რუნი მარას თამაშით დავტკბე. გამოგიტყდებით და ამ გოგონას ჩემი სახით ალბათ მუდმივი თაყვანისმცემელი შეემატა. დარწმუნებული ვარ სხვა ჟანრის ფილმებშიც მშვენივრად ითამაშებს, მაგრამ ჩემთვის ის მეტრაახევრიანი გაბედული ლიზბეთია, რომელიც ლარსონის მოგზაურობაში გავიცანი. აკი უწინასწარემტყველა კიდეც ფენჩერმა, ‘’ერთი როლის მსახიობობა’’ – გელისო.

საგა აქ არ სრულდება, წინ კიდევ მესამე ნაწილი გველის სადაც ცეცხლთან მოთამაშე დრაკონის ტატუიანი გოგონა კრაზანების ბუდეს მიადგება. აქ უკვე არჩევანის წინაშე ვდგავარ, დაველოდო ქართულ თარგმანს თუ ინგლისურ ვერსიას მივადგე, თუმცა ერთი რამ გადაწყვეტილია- ლიზბეთის ყველა თავგადასავალი მხოლოდ დიდი ეკრანზე უნდა ვნახო. 🙂

შესაფერისი დრო

საერთოდ, როცა რაღაცას იღებ საკუთარ თავზე და მერე ის ან ბოლომდე არ მიგყავს, ან უყურადღებოდ ტოვებ უპასუხიმგებლობის ნიშანია. ძალიან არ მინდა ამის თქმა, მაგრამ როგორც სჩანს,  ჩემ ბლოგს სწორედ ასეთი პატრონი შეხვდა და ამის აღიარებაც უკვე საქმეა. თავის გასამართლებლად უამრავი მიზეზის მოყვანა შეიძლება- საქმე, სამეცადინო, ახალი სამსახური… თუმცა ამ ყველაფრის ფონზე  1 საათის გამოყოფა ყოველთვის შეიძლება და მეც სინდისშეწუხებული ვუბრუნდები აქაურობას. შაბათი ჩემთან ინგლისური პოსტების დღეა, ყოველშემთხვევაში ვცდილობ ტრადიციად ვაქციო, თუმცა მაინც სრული ქაოსია ამ მხრივ. დღეს ინგლისურ პოსტს ვერ გთავაზობთ, თუმცა ოფიციალურად ვუერთდები ამავე ეროვნების მწერალი ქალის თაყვანისმცემელთა გუნდს. ვირჯინია ვულფს აქამდე არ ვიცნობდი და მეტიც, ნაკლებად მსმენოდა მასზე. როგორც აღმოჩნდა არც მამისეული ბიბლიოთეკა აღმოჩნდა მისი ნაწარმოებებით დამშვენებული და მხსნელად ინტერნეტს მივაშურე, იქნებ გარკვეული წარმოდგენა მაინც შემქმნას-მეთქი.  და არც შევცდი! lib.ge-ს ასე თუ ისე ყველა იცნობთ და მოგეხსენებათ საკმაოდ კარგი ელ.ბიბლიოთეკაც აქვთ, თუმცა დამერწმუნებით კომპიუტერის ეკრანი საკითხავად კარგ სამსახურს ვერ გაგიწევთ და ასე აღმოჩნდა ვირჯინია ვულფის მოთხრობები ვორდის ფაილში დაკოპირებული, რასაკვირველია შესაფერისი დროის მოლოდინში.

თავის დროზე, ასევე ვორდის ფაილში დავაკოპირე ’’ანა ფრანკის დღიური” და დაუძლეველ ინტერესს რა ვუთხარი, რამდენიმე ჩანაწერის თვალდაუხამხამებლად წავიკითხე. ვინაიდან ჩემ მხედველობაზე უკვე კარგა ხანია ეს ”ეშმაკის მოგონილი მანქანა” არასახარბიელოდ მოქმედებს, თავის მინებება ვარჩიე, რასაკვირველია ამ შემთხვევაშიც შესაფერისი დროს წაკითხვის პერსპექტივით.

ალბათ, იკითხავს ვინმე როდის არის ეს დრო, რით ვეღარ დადგაო. მე კი თქვენ ცნობისმოყვარეობას დავაკმაყოფილებ და გეტყვით, რომ ამ ”შესაფერის დროს” სახელად ქინდლი ჰქვია, და აგერ უკვე 1 კვირაა ჩემი ჩანთის განუყრელი მეგობარია. თუმცა მისი ფუნქცია რომ ჩანთით ტარება არაა კი გეცოდინებათ და ჩემთვის საინტერესო ელ.წიგნებით უკვე შევავსე ასეთივე თარო. ანა ფრანკით და ვულფით დავიწყე, დანარჩენს მერე მოგიყვებით!

ნაყოფიერ “weekend”-ს გისურვებთ მეგობრებო!

ლიტ-ანკეტა

მოკლედ, იმედია ძალიან ყელში არ ამოგიყვანეთ ის ფაქტი რომ ადრეც ვბლოგერობდი, ერთი წელი “გავქაჩე” და მერე მოვეშვი. 1 წლის შემდეგ ისევ დავბრუნდი და სულ მალე ისევ 1 წლის გახვდები : ) მაგრამ ამ პოსტში სულ სხვა რამეს გთავაზობთ. თეგ თამაშს “ლიტ-ანკეტა”, რომელიც ჩემი “ბლოგერობის” პირველ სერიაში ძალიანაც პოპულარული იყო და ეხლა მსურს მისი რეინკარნირება 2012 წლის ბლოგ-რეალობაში. ანკეტა 10 კითხვისგან შედგება, ქვემოთ კი ჩემ პასუხებს ნახავთ.

1. წელს წაკითხული წიგნებიდან რომელი იყო ყველაზე შთამბეჭდავი?– “შთამბეჭდავში” ალბათ ძალიან დასამახსოვრებელი, ძალიან საინტერესო,ბევრის მომცემი იგულისხმება. სიმართლე რომ ვთქვა, ცოტა უგულისყუროდ ვკითხულობდი წელს, უდროობის გამო ხანგრძლივი ნაწყვეტებით და განსაკუთრებული შთაბეჭდილებების ქვეშ არ ვარ. თუმცა მაინც გამოვარჩევდი რემარკის “ტრიუმფალურ თაღს”.

2. სამი ყველაზე საყვარელი პოეტი– პოეზია დიდად არ მიყვარს და ვერც სამი გამორჩეულის დასახელებას შევძლებ, თუმცა ტერენტი გრანელის შემოქმედება ჩემ ხასიათთან და განწყობასთან ყველაზე ახლოსაა.

3. სამი ყველაზე საყვარელი მწერალიჯეინ ოსტინი, თეოდორ დოსტოევსკი ( ეს მამაჩემის გაველნაა, მადლობა მამა), მარკესი.

4. რომელ წიგნზე გიტირიათ?– არც ერთზე,  ფილმებზე უფრო მიჩუყდება გული.

5. რომელ წიგნს დასცინეთ? – დაცინვით არა, თუმცა “არ-მოწონებული” წიგნების გამოძებნა შემიძლია. მაგალითად, ბოლოს ვცადე ინგლისელი მწერალი ქალის, დორის ლესინგის “ნაპრალის” წაკითხვა, ბოლომდე ვერ გავედი, ალბათ რაღაც ვერ “დავიჭირე”. კიდევ ვცდი, ნობელის პრემიას ასე ჰაერზე არ არიგებენ . 🙂

6. რომელ მწერალს მისცემდით ნობელის პრემიას?-დროულია-კონსტანტინე გამსახურდიას მივანიჭებდი.

7. საყვარელი ციტატა წიგნიდან– რემარკს რომ ვკითხულობდი, ძალიან ბევრის ამოწერის სურვილი გამიჩნდა. აი ერთ-ერთი- ” შენ, პატარა ცეცხლო, ფატა-მორგანავ, სახევ, ეგზომ უცნაური ძალაუფლება რომ მოიპოვე ჩემზე, შენ, ამ პლანეტაზე რომ შემხვდი, სადაც არსებობენ ასიათასობით სხვანიც, უკეთესები, უფრო მშვენიერნი, ჭკვიანნი, კეთილნი, გონიერნი, ერთგულნი… შენ, ერთხელ ღამით, ბედის მიერ ჩემთვის ცხოვრების გზაზე დაგდებულო, უფლებამოსილო სიყვარულო, ჩემ ცხოვრებაში გაშმაგებით შემოჭრილო.. შენ, არაფერი რომ არ იცი ჩემზე, იმის გარდა რომ წინააღმდეგობას გიწევ და სწორედ ეს წინააღმდეგობა ამიტომ მოისწრაფი ჩემკენ. როგორც კი წინააღმდეგობის გაწევა შევწყვიტე, მაშინვე განიზრახე გზის გაგრძელება _ სალამი შენდა! აგერ აქა ვდგავარ, თუმცა მეგონა, რომ ასე აღარასოდეს დავდგებოდი. წვიმამ შეაღწია ჩემს პერანგში, იგი შენს ხელებზე, შენს კანზე უფრო თბილი, გრილი და რბილია…აი, ვდგავარ აქ, მე საცოდავი, და ეჭვის კლანჭები შიგნეულს მისერავს; მე მინდიხარ და მძაგხარ, აღტაცებული ვარ შენით და გაღმერთებ, რადგან შენ ერთმა ისროლე მეხი და აანთე ჩემი გული, მესროლე ელვა, ყოველ წიაღში დაფარული. მან შეინთო სიცოცხლის ნაპერწკალი, შავი ცეცხლი. მე ვდგავარ აქ, გაჟღენთილი უბადრუკი სარკაზმითა და მცირეოდენი უმწეო სიმამაცით, აღარ მზარავს განურჩევლობის სუსხი. მე ისევ ცოცხალი ვარ _ მართალია ტანჯული, მაგრამ ცხოვრების ყველა ქარიშხალთან შესახვედრად მზად მყოფი, ხელახლა მოხვედრილი მისი ძალაუფლების ქვეშ! დაილოცე თვალთმაქცო მადონავ, რუმინული აქცენტით მეტყველო ნიკევ! შენ _ ოცნება და მაცდურობა ხარ, სარკე, რომელიღაც ბნელი ღვთაების ხელით დამსხვრეული… მიიღე ჩემი მადლობა,

უცოდველო! არასდროს არაფერში გამოგიტყდები, რადგან იმავე წამს ყველაფერს შენს სასარგებლოდ აქცევ. მაგრამ შენ დამიბრუნე ის, რისი დაბრუნებაც ვერ შეძლო ვერც პლატონმა, ვერც ქრიზანთემებმა, ვერც გაქცევამ, ვერც თავისუფლებამ, ვერც ქვეყნიერების მთელმა პოეზიამ, ვერც თანაგრძნობამ, ვერც სასოწარკვეთილებამ, ვერც უზენაესმა და ყოვლად მომთენმა იმედმა _ შენ დამიბრუნე სიცოცხლე, უბრალო ძლიერი სიცოცხლე, რაც დანაშაულად მიმაჩნდა ორ კატასტროფას შორის არსებულ მძიმე ხანაში! სალამი შენდა! მადლობელი ვარ! უნდა დამეკარგე, რათა ეს გამეგო! სალამი შენდა!…”

8. ბავშვობის ყველაზე საყვარელი წიგნი- პეპი გრძელიწინდა ძალიან მიყვარდა, კიდევ ალისა და ბურატინოს თავგადასავალი.

9. რომელი წიგნის პერსონაჟია ყველაზე ახლოს თქვენს პიროვნებასთან?ჯეინ ეარი

10. დათვლილი გაქვთ რამდენი წიგნი წაგიკითხავთ?-არა, მაგრამ სამ ციფრზე გადასული თუ არ ვარ, მალე უნდა გადავდიოდე წესით.

ვინაიდან თაგ-თამაშების მთავარი აზრი ისაა რომ მომდევნო “მონაწილე” უნდა “და-თაგ-ო”, მეც მომდევნო მონაწილეს ჩავრთავ ამ საქმეში- გლამთაიას ვთხოვ გააგრძელოს.

ინგლისური ჩაის საღამო- პირველი წიგნები

ამ კვირაში საოცრად ბევრი დაიწერა წიგნებზე და შეიძლება არც გადავაჭარბო, თუ ვიტყვი რომ “წიგნების კვირეულივით” გამოგვივიდა. ამ შაბათისთვის გადავწყიტე, იგივე პათოსი ვიკენდზეც შევინარჩუნო და ინგლისური საღამოს სტუმრებს “პირველ” ინგლისურ წიგნებზე გესაუბროთ.

ვიკისა და გუგლის მონაცემებს თუ დავეყრდნობით, პირველი ინგლისურ ენაზე დაბეჭდილი წიგნი, სულაც არ იყო ინგლისელი მწერლის, მეტიც ეს იყო ფრანგი ავტორის Raoul le Fevre-ს წიგნი- Recuyell of the Histories of Troy. ეს გახლდათ  კრებული, რომელიც საფრანგეთში 1464 წლისთვის გამოქვეყნდა, ინგლისურ ენაზე თარგმნა კი 4 წლის შემდეგ დაიწყო. მთარგმნელი-უილიამ კექსტონი, პროლოგშივე გვაუწყებს რომ ინგლისურის სიუხეშისა და ფრანგულის კარგად არ ცოდნის გამო, ზუსტ თარგმანს ვერ გთავაზობთო და რაღაც დროის შემდეგ, თარგმნა შეწყვიტა. 1471 წელს თარგმანის დასრულებას კი ინგლისელები ბურგუნდიის ჰერცოგინია მარგარეტს უნდა უმადლოდნენ, რომ არა მისი დაჟინებული თხოვნა, კექსტონი ალბათ საქმიანობას აღარც მიუბრუნდებოდა.

თარგმანი ბურგუნდიულ სასამართლოში ძალიან პოპულარული გახდა, იმდენად რომ კექსტონს წიგნის ასლებს სთხოვდნენ. ვინაიდან ხელით გადაწერა საკმაოდ შრომატევადი და ხანგრძილივი საქმე იყო, მას მოაგონდა წიგნის ბეჭდვის “ხელოვნების” შესახებ, რომელიც მას გერმანიაში- ქალაქ კელნში ენახა, საბოლოოდ კი 1475 წლისთვის მას უკვე პირველი ბეჭდური წიგნი ჰქონდა, რომელიც ამაყად ატარებს ინგლისურ ენაზე დაბეჭდილი პირველი ნაწარმოების სახელს.

   რაც შეეხება, ბიბლიას, ინგლისურ ენაზე შესრულებული პირველი ხელნაწერი 1380 წლით თარიღდება და მისი ავტორი ოქსფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი და თეოლოგი ჯონ ვიკლიფია, რომელმაც ის ლათინური ენიდან თარგმნა. ვიკლიფი კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა მოსაზრებას რომ ბიბლია მხოლოდ ლათინურად უნდა გავრცელებულიყო და მიიჩნევდა რომ ხალხი მას თავისივე ენაზე უნდა გაეცნოს. მან, თავისი მომხრეების დახმარებით, საკუთარი თარგმანის 100-ობით ხელნაწერი გაავრცელა. სამღვდელოება, თავის მხრივ ეწინააღმდეგებოდა ვიკლიფის სწავლებებს და თარგმანს, ამიტომ მისი გარდაცვალებიდან 44 წლის შემდეგ, პაპის ბრძანებით პროფესორის ძვლები ამოთხარეს და მდინარეში გადაყარეს. საინტერესო ამბავი უკავშირდება მის მიმდევარ ჯონ ჰასის სახელს, რომელიც აქტოურად აგრძელებდა მასწავლებლის საქმიანობას. 1415 წელს ის ცეცხლზე დაწვეს. მისი უკანასკნელი სიტყვები დაახლოებით ასე ჟღერდა : ”  100 წლის მერე, ღმერთი მოავლენს კაცს, რომლის სწავლებებსაც ვეღარვინ შეაჩერებს”. საუკუნის შემდეგ კი, 1517 წელს გამოჩნდა მარტინ ლუთერი, თავისი 95 თეზისით ღვთისმეტყველებისა და რომაული ეკლესიის დანაშაულებების შესახებ.  მისი გამოჩენა ყველამ ჯონ ჰასის წინასწარმეტყველებას მიაწერა. 1549 წელს კი პირველად გამოიცა ინგლისურ ენაზე დაბეჭდილი ლოცვების კრებული.

ახლა კი საინტერესო ინფორმაცია გურმანებისთვის: ინგლისში, პირველ რეცეპტების კრებულად “The Forme of Cury” ითვლება,რომლის ავტორად მოხსენიებულია ” რიჩარდ II -ის კარის შეფ-მზარეული”. 1390 წელს გამოქვეყნებულ  წიგნში დაახლოებით 205 რეცეპტია შესული, მისი განახლებული ვერსია კი 1791 წელს გამოიცა.

1699-საინტერესო თარიღია ინგლისური ლექსიკონების ისტორიისთვის, რადგან სწორედ ამ წელს გამოვიდა ინგლისური სლენგების პირველი ლექსიკონი. მასში შესული იყო მაშინდელი კრიმინალური სამყაროს ტერმინები და მათი მნიშვნელობები, კრებულის უპირველესი მიზანი კი შედარებით მაღალი საზოგადოების ამ მხრივ განათლება იყო, რადგან უფრო ადვილი გამხდარიყო დამნაშავეების ჩანაფიქრის ამოცნობა.

დღეისათვის აქ შევჩერდები, იმედია სასიამოვნოდ გაატარეთ უკანასკნელი რამდენიმე წუთი. ბედნიერ შაბათ-კვირას გისურვებთ.  : )

10 წიგნი

მოლი რომ კარგად წერს ეს ამბავი არაა საიდუმლო, მაგრამ კომენტარებში გამართული დიალოგებიც არანაკლებ საინტერესოა და ხშირად, ბევრი კარგი იდეა ჩნდება. დღევანდელი პოსტიც ამ დიალოგის შედეგად იწერება.

მამჩემს ძალიან უყვარს კითხვა, შესაბამისად ჩვენი ბიბლიოთეკა სავსეა წიგნებით და გამუდმებით ივსება ამ დრომდე. აქტიურად ვართ ჩაბმულები 50 წიგნის პროექტში, მონდომებით მივყვებოდით დეტექტივების, საბავშვო ლიტერატურის, პროზისა და პოეზიის საგანძურების გამოცემებსაც. “დიდი მხატვრების” 24-ვე კრებული წიგნის თაროს უკვე ამშვენებს და სავარაუდოდ, ბოლომდე გავაგრძელებთ.

ამ ფონზე კი, ბოლო დროს ძალიან ცოტა დრო მრჩება ყველაფრისთვის, მშვიდად საკითხავად კი მითუმეტეს.. ამიტომ, მრავლად დაგროვდა წასაკითხი წიგნები. ამ პოსტში მხოლოდ პირველ 10-ეულზე ვისაუბრებ, რომელიც გამუდმებით ფორმირებას განიცდის, მაგრამ ამ დროისთვის სწორედ ასეთი სახე აქვს (რიგითობას მნიშვნელობა არ აქვს ):

1.  სტიგ ლარსონი- “გოგონა დრაკონის ტატუთი”, ან უფრო ზუსტად “ქალთმოძულე კაცები”.

მიზეზი თუ რატომ მინდა ამ წიგნს გავეცნო, სრულიად ქართული ბლოგოსფეროს აღფრთოვანებაა. როცა ყოველი მე-5 ახალი პოსტი დრაკონზე და მისი გამოსახულებით დამშვენებულ გოგონაზე ქვეყნდება, გინდა არ გინდა ინტერესდები – რა არის ასეთი. განსაკუთრებით მხიბლავს ის შენიშვნა, რომელსაც უკლებლივ ყველა ბლოგერი თუ მკითხველი ურთავს: “პოპულარობა და ხარისხი ამ შემთხვევაში თანხვედრაშია”-ო. ორიოდე დღის წინ ჩემ საყვარელ ლიტ-კაფეს და წიგნის მაღაზიასაც მივაკითხე, მაგრამ არ ჰქონდათ და შემდეგი ხუთშაბათისთვის დამიბარეს, მეც არ დავაღალატებ და იმედია რომ ამ წიგნს მალე ჩავიგდებ ხელში.  : )

2. ორჰან ფამუქი- “მე წითელი მქვია”

ამ წიგნით დაინტერესების მიზეზიც, ამ შემთხვევაშიც ბლოგერები არიან. რამდენიმე საინტერესო პოსტი, სრულიად საკმარისი აღმოჩნდა საიმისოდ რომ კითხვის დაუოკებელი სურვილი გამჩენოდა. lib.ge-ზე განთავსებულმა შესავალმა მთლად გადამრია. ამას დაუმატეთ ზემოხსენებული შენიშვნა და ისიც, რომ ავტორი ნობელის პრემიის ლაურეატია.. მე და მამა ერთმანეთს ველოდებით, რომელი იყიდის, მაგრამ საბოლოოდ მაინც მე დავასწრებ ვიცი.

3. თომას მანი – “ბუდენბროკები”

ტყული იქნება თუ ვიტყვი, რომ ამ შემთხვევაში რეცენზიებს ან ვიმეს რჩევას ვეყრდნობი, მაგრამ ძალიან მაინტერესებს რა იმალება ყდის უკან. მითუმეტეს, რომ საგის მოყვარულიც გახლავართ და საბოლოო ჯამში, ბევრი მიზეზი მიგროვდება იმისთვის რომ წავიკითხო.

4. ჩაკ პალანიკი- “იავნანა”

სულ რამდენიმე დღეა, აღმოვაჩინე კატერინას ბლოგი, აქვე კი გავეცანი იმ პოსტებს, რომლებსაც წაკითხულ წიგნებს უძღვნის და ერთ-ერთი მათგანი იმდენად მომეწონა, რომ ჩაკ პალანიკის “იავნანა”- რომლისთვისაც თურმე ჯილდოც მიუღია 2003 წელს, წასაკითხი წიგნების ათეულში აღმოჩნდა.

5. არტურო პერეს რევერტე.

ეს ის შემთხვევაა როცა კონკრეტულ ნაწარმოებზე არ შემიჩერებია ყურადღება. პირველად ეს გვარი რომელიღაც სერიალის რეკლამიდან გავიგე, ამიტომ ჩავთვალე რომ მაინც და მაინც საინტერესო ავტორი არ უნდა ყოფილიყო. მერე ხან რომელ ბლოგზე შემხვდა, ხან რომელ საიტზე და აღმოჩნდა რომ მცდარი შეხედულება ჩამომყალიბებია. უბრალოდ, ინტერესესითვის წავიკითხავდი რამეს, იმისთვის მაინც რომ ჩემი აზრი მქონდეს მასზე.

6. გაბრიელ გარსია მარკესი.

ამჯერად კოლუმბიელ მწერალს გადავწვდები. მისი გაცნობა უკვე მოვასწარი- 2 რომანის და რამდენიმე ნოველის დახმარებით, მაგრამ ამ დრომდე სამწუხაროდ არ წამიკითხავს ” პატრიარქის შემოდგომა” და “სიყვარულისა და სხვა დემონების შესახებ”.

7.  ლევ ტოლსტოი- ანა კარენინა.

ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც ეს რომანი აქამდე არ წამიკითხავს არის რუსული ენა. საკმაოდ კარგად მესმის და თუ მჭირდება ენა არ მებმის, მაგრამ არ ვიცი რამდენად შევწვდები ტოლსტოის.  ამ რომანის ორიგინალში წაკითხვა კი ჯერ კიდევ სკოლის მოსწავლეობის დროს გადავწყვიტე, წიგნის თაროზეც სწორედ რუსული გამოცემა მაქვს.  ალბათ, ამ ზაფხულს შევძლებ მის წაკითხვას.

8.  ვირჯინია ვულფი.

ამ ინგლისელი მწერლის არაფერი მაქვს წაკითხული, რის გამოც გული მწყდება და ძალიან მალე მინდა ამ დანაკლისის შევსება.

9.  ჯორჯ ორუელი- 1984

წიგნის რეკომენდატორი ჩემი ძმაა, რომლის რჩევასაც, ვისურვებდი მალე დავუჯერო, მითუმეტეს რომ წიგნი თაროზეა.

10. ალექსანდრე დიუმა- “დედოფალი მარგო”

ამ ნაწარმოებთან საკმაოდ უცნაური დამოკიდებულება მაქვს. სულ მცირე, ოთხჯერ მაქვს დაწყებული და აქედან სამჯერ

 მსგავსი შემართებით ” ამჯერად მაინც წავიკითხავ”, მაგრამ არაფერი გამომდის. მიზეზი რა არის, კარგად ვერ ვხვდები. მემგონი პირველ თავებში აუარება პერსონაჟის თუ ვიღაც ისტორიული პირების დახასიათება და ნათესაური კავშირების აღწერა უნდა იყოს, რის გამოც სიუჟეტში ჩართვა ძალიან მიჭირს.

ესეც ჩემი ათეული. არაა გამორიცხული ხვალ სულ სხვაგვარად გამოიყურებოდეს, მაგალითად ” ახალგაზრდა შერლოკ ჰოლმსმა” გაცილებით წინ გადმოინაცვლოს, ვიდრე მეორე ათეულში ყოფნაა, ან კიდევ უმალ, მივიწყებული წიგნების გადაკითხვა დავიწყო, ვიდრე ახლების “შევეჭიდო”. ან სულაც,შეიძლება “მექანიკურ ფორთოხალს” ჩავუჯდე ამ შაბათ-კვირას…

მანამ სანამ, მე წასაკითხი წიგნების რიგითობას ვარკვევ, ვაქციოთ ეს ყველაფერი თეგ-თამაშად და ჩემი მხრივ, რამდენიმე ბლოგერის სიით ვარ დაინტერესებული :  მოლი,  რუსა და ცოტნე, გისმენთ. : )


მუშკეტერი

 Baby Birthday Ticker Ticker

დღის სიმღერა

დაწერე ელ-ფოსტის მისამართი.

Join 227 other followers

მომწერე

biedronka.ch@gmail.com

biedronka.ch@gmail.com

ყველაზე კითხვადი პოსტები

Top.ge