დასაწყისის დასაწყისი- 24 კვირა. სამსახური

ორსულობა ქალის ცხოვრებაში ყველაზე ბედნიერი დროა.
კი, მეც მსმენია ეგ ფრაზა და ნამდვილად არ ვაპირებ საწინააღმდეგოს მტკიცებას. ახალი სიცოცხლის შენ სხეულში ზრდა-განვითარება და მისი ამქვეყნად მოვლინება, ნამდვილად ხილული სასწაულია. თუმცა..
როგორც წესი, მომავალი დედების უმეტესობა ამ ამბავს ტესტზე გაბრდღვიალებული 2 ხაზით იგებს და აი იმ წუთიდან, სიხარულთან ერთად ბევრი სხვა საფიქრალიც ჩნდება. დღეს რაზეც მე ვაპირებ საუბარს სამსახურს ეხება- როგორ ვთქვათ სამსახურში.
ჩემ შემთხვევაში- ”როგორ ვთქვა ’’ პრობლემა არ ყოფილა. ბლოგის მკითხველმა იცის რომ საჯარო Pregnancy-Rights-Safety-on-the-Job-articleსამსახურში ვმუშაობ. ჩვენთან არასდროს ყოფილა არცერთ თანამშრომელთან მიმართებით რაიმე სახის გართულება. (კერძო სექტორში, ბევრი მსმენია. მაგრამ, ალბათ სამსახურსაც გააჩნია). გამონაკლისი არც მე ვყოფილვარ. 12 კვირამდე ამბავი ჩუმად შევინახე. ამას ერთადერთი მიზეზი ჰქონდა- 12 კვირამდე ე.წ რთული პერიოდია- ორგანიზმი ეჩვევა და ზრდის პატარა არსებას, თუმცა არ იცი ეს როგორ დასრულდება. ამიტომ, ზედმეტი კითხვების თავიდან ასარიდებლად გადავწყვიტე ჩემი პატარას ამბავი რაც შეიძლება დიდხანს დარჩენილიყო საიდუმლოდ. თუმცა, როცა ვთქვი- აღმოჩნდა რომ ამას ყველა ხვდებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ტოკსიკოზი, როგორც ასეთი, არ მქონია და არც უნიტაზი შემყვარებია – ძილიანობამ, უმადობამ და მუდმივად მოთენთილ მდგომარეობაში ყოფნამ უკვალოდ არ ჩაიარა და ეჭვი გასჩენიათ.
12 კვირის შემდეგ, დიდი დრო გავიდა. ახლა 24-ის ვარ. რაც ნიშნავს მე-6 თვეს. ძალიან რომ არ გადავუხვიო თემას, მინდოდა დამეწერა თანამშრომლების დამოკიდებულებაზე- ორსული თანამშრომლის მიმართ.
საგრძნობლად მომაკლდა საქმე. ვამჩნევ რომ გარკვეულ თემებს ”მარიდებენ ”. თუმცა, ხაზს ვუსვამ არასდროს, არცერთ საუბარში არ აღმინიშნავს, რომ რამე არ შემიძლია ან მეზარება/ვერ მოვალ შაბათს/ ვერ დავრჩები 6ის მერე/ ვერ გავალ ოფისს გარეთ.. ეს ერთის მხრივ კარგია- ნაკლებად იტვირთები და სასიამოვნოა როცა შენზე ზრუნავენ, მაგრამ მეორე მხრივ- როცა გინდა იყო სრულფასოვანი თანამშრომელი და ვეღარ გამოგდის, უსარგებლობის შეგრძნება ჩნდება, რბილად რომ ვთქვათ. ჩემი მხრივ მე არაფერი შემიცვლია- ვცხადდები ისევ იმ დროს, როცა საჭიროა. მივდივარ იმაზე გვიან, ვიდრე საჭიროა. ვწერ და ვაკეთებ იმას, რასაც აქამდე. უბრალოდ- დავალებით აღარავინ მავალებს და ლამის ვიფიქრო, რომ აქ მოუსვლელობითაც არაფერი გაფუჭდება. არ მინდა ეს. მინდა მე ჩემი ფუნქციები და ჩემი ”ნიშა”, რომელსაც ვერ დაიკავებს სხვა იმაზე უკეთ- ვიდრე მე შემეძლო. ეს შეგრძნება მენატრება.
ჩემი ხასიათიდან გამომდინარე, ძალიან მიჭირს ამაზე საუბრის წამოწყება. ეს უკვე არა მეორე პირის- არამედ პირადად ჩემი პრობლემაა. რაც არ მომწონს, იმაზე ხმამაღლა უნდა ვსაუბრობდე და აქ არ უნდა ვწუწუნებდე. მაგრამ, ვერიდები ზედმეტ ემოციებს. ჩემი არსაიდან მოსული ცრემლებიც მყოფნის. მოკლედ, სრული ინერციით მივდივარ. მხოლოდ იმის იმედი მაქვს, რომ არ ვინანებ.

Advertisements

0 Responses to “დასაწყისის დასაწყისი- 24 კვირა. სამსახური”



  1. კომენტარის დატოვება

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s




მუშკეტერი

 Baby Birthday Ticker Ticker

დღის სიმღერა

დაწერე ელ-ფოსტის მისამართი.

Join 227 other followers

მომწერე

biedronka.ch@gmail.com

biedronka.ch@gmail.com

ყველაზე კითხვადი პოსტები

Top.ge


%d bloggers like this: