Archive for მაისი, 2014

დასაწყისის დასაწყისი-18 კვირა. mom to be?

18 კვირის ხარო თიქერმა. მოკლედ, თამამად შეიძლება ითქვას რომ მე და ჩემი მუშკეტერი უკვე დიდები ვართ  18 კვირა უკვე მეხუთე თვის დასაწყისია. 18 კვირა კიდევ ექოსკოპიის კვირაც არის. არსებობს ასეთი სახელმწიფო პროგრამა, რომელშიც ორსულები 13 კვირამდე ვერთვებით და გარკვეული გამოკვლევები უფასოდ გვეკუთვნის. ყველა ორსულისთვის საყვარელი გამოკვლევა ექოსკოპიაა, ამიტომ მოუთმენლად ველოდი ამ დღეს და ერთი წუთიც არ გადამიცილებია ისე გავვარდი ექოზე. ამ ვადაზე უკვე ზოგადი განვითარება მოწმდება- ბავშვი უკვე საკმარისად დიდია საიმისოდ რომ მისი ორგანოები ინახოს. მოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრძელო ჩემი ხვნაცალა მუშკეტერი ლამის ყირაზე გადადის მუცელში, მე კიდევ ვერაფერს ვგრძნობ ჯერ. თავის პაწია ხელ-ფეხს იღებს, ხტის , ბრუნავს, ჭიპლარით ერთობა…. მოკლედ, არ იწყენს. 
რაც არ უნდა ბევრი ვწერო ორსულობაზე, დედობაზე, ვეფერო ბავშვს – ჩემი ბავშვიც და ჩემი დედობაც ჯერ მხოლოდ აბსტრაქტულია. საოცრად აბსტრაქტული. ჯერ იმიტომ რომ არც მეტყობა გარეგნულად, არც მუცელში იგრძნობა რამე. ხანდახან ეჭვი მეპარება ხოლმე 😀
მიჭირს იმის აღქმა, რომ ადამიანი მყავს მუცელში, მე ის ადამიანი უნდა გავზარდო, ის ადამიანი ჩემია, ამ kool-kids-tees-future-mom-maternity-t-shirt-in-white_designადამიანს მე ბევრი რამ უნდა ვასწავლო, ბევრი ვინერვიულო, ბევრი უძილო ღამე გავათენო, ჩემი თავი დავუთმო. არა, განა ვერ ვეგუები ან ამის მიღება არ მინდა. პირიქით, სულმოუთქმელად ველი როდის გავა დრო, როდის გამოჩნდება , ხელში დავიჭერ. მაგრამ მეშინია. პასუხისმგებლობის არა. არც ვიცი რა ქვია ამ შიშს. ეხლა ვინმე იფიქრებს, თუ მზად არ იყავი , რას გადადგი ეგ ნაბიჯიო. მემგონი ეგ ის საკითხია, რომლისთვისაც არასდროს იქნები მზად. აი ასე, იცი დღეს 35 წლის ვარ, საკმარისი ვიცხოვრე, კარიერა ავიწყვე, დასახულ მიზნებს მივაღწიე (ნაწილს მაინც) და უკვე მზად ვარ მყავდეს შვილი- არ არსებობს. რასაკვირველია, რაღაც ეტაპი უნდა დაასრულო და ეს ნაბიჯიც მერე უნდა გადადგა, მაგრამ ცალსახად მაინც ვერ იტყვი 22 წლისა უფრო მზად ხარ თუ 32 ის…
ვბოდავ ეხლა 
წავედი რამე კარგ ფილმს ვნახავ, ისეთი ამინდია, კარგ დრამას სიამოვნებით ვუყურებთ მე და ჩემი მუშკეტერი.

დასაწყისის დასაწყისი- 16 კვირა

ბოლო პოსტი 7 კვირაზე დამიწერია. ახლა ვარ 16 კვირის, რაც ნიშნავს, რომ ყველაზე რთული პერიოდი 630-pregnancy-cartoonგავლილია. შევეცდები მოკლედ მოვყვე რა ხდებოდა ამ კვირებში : ). დავიწყებ იმით, რომ ორსულებში იმუნიტეტი ზოგადად ქვეითდება. ეს არის ორგანიზმის დაცვითი მექანიზმი, რომელიც ეგრევე ამუშავდება რომ ე.წ ”უცხო სხეულს”, რომელიც პატარა ემბრიონის სახით ჩამოყალიბდა, თავად ორგანიზმმა არაფერი ავნოს. ამიტომაცაა, რომ ორსულები უფრო ადვილად ინფიცირებიდან ნებისმიერი ვირუსით და უფრო მეტად საფრთხილოცაა. მეტიც, წამლებიც განსაკუთრებული სიფრთხილით ინიშნება და პირველ ტრიმესტრში პარაცეტამოლიც კი განსაკუთრებულ შემთხვევაში უნდა დალიო. მეც ვერ ავცდი 8 კვირაზე გაციებას და 40 გრადუს სიცხეებს. 3 დღიანი მაღალი სიცხეები ლამის ისტერიკული ტირილის ფონზე ”მოვიშორე”, ძალიან მეშინოდა რამე გართულება არ მოჰყოლოდა. ამიტომ, მოვმჯობინდი თუ არა ექიმს ვეკვეთე და საბედნიეროდ ყველაფერი კარგად იყო : )
პირველი ტრიმესტრის თითქმის ბოლო, მე-12 კვირა ერთ-ერთი გადამწყვეტი კვირაა. ამ დროს, ორსულობის დადასტურების და გულისცემის მოსმენის შემდეგ, ყველაზე მნიშვნელოვანი ექოს დრო მოდის. ამ ექოზე ფასდება ნაყოფის ზოგადი განვითარება, იზომება ცხვირს ძგიდე და კისრის ნაოჭი. ეს ორი მაჩვენებელი ერთ-ერთი ინდიკატორია დაუნის სინდრომის დაავადების გამოვლენისათვის. კისრის ნაოჭის სისქე 3მმ-ზე ქვემოთ კარგი პასუხია, უფრო სქელი კი მხოლოდ ვარაუდის დონეზე გვაძლევს მინიშნებას, რომ შესაძლოა ბავშვს დაავადება ჰქონდეს (თუმცა 100% დადებითი პასუხი არაა, საამისოდ დამატებითი კვლევები დაინიშნება საჭიროების შემთხვევაში). მოკლედ , რაც ეს ამბავი გავიგე 12 კვირას მოუთმენლად ველოდი. აქაც შეგნებულად აღარ ვპოსტავდი. მინდოდა მენახა რომ ყველაფერი კარგად იყო და მხოლოდ მერე გავაგრძელებდი წერას. ექოზე რომ მივედი, ჩემი წერტილი უკვე ადამიანს ჰგავდა : ). თავის პატარა ხელებს იქნევდა და ცურავდა! ეგ კადრი არასდროს დამავიწყდება, ვინანე, რომ დისკზე არ იწერებოდა. მოკლედ, ყველა მაჩვენებელი წესრიგში იყო და ამ ვადაზე სქესიც გაგებაც შეიძლებოდა. ამიტომაც, როგორც კი ყველაფერი ნორმის ფარგლებში იყო ეგრევე ვაჯახე კითხვა ექიმს და იმანაც პატარა მუშკეტერიაო : )
მოკლედ ის იყო 12-მა კვირამ გადაიარა და მეგონა ყველა სანერვიულო უკან მოვიტოვე, სისხლიანი გამონადენი დამეწყო. რაც ზოგადად არ ნიშნავს არაფერს კარგს. საბედნიეროდ, ექიმთან ვიზიტმა ამ შემთხვევაშიც კარგად ჩაიარა და ეს გამონადენიც ტონუსს დაბრალდა.
ასე თუ ისე, მოვჩანჩალდი 16 კვირამდე : ) საბედნიეროდ ავცდი ტოქსიკოზს, მხოლოდ საშინელი უმადობით შემოვიფარგლე და უბრალოდ ძალით ვჭამდი, არ მშიოდა. 13 კვირის მერე ამანაც ნელ-ნელა გაიარა. ამ ეტაპზე გრამი მატება არ მაქვს. ჩემი მუცელიც ისვ ისეთია როგორიც აქამდე- მეოთხე თვეში ვარ და არაფერი მეტყობა, ბავშვის მოძრაობაც ჯერ ადრეა. ამიტომ, ზოგჯერ ფიქრები შემომიტევს, რომ რაღაც ისე არაა, მაგრამ მერე ვწყნარდები. როგორც ჩანს, ორსულობის სინდრომია ეგ : )
ახლა მგონია რომ ყველა სანერვიულო ჩავლილია და უკვე განვაახლებ წერას 🙂
მომავალ პოსტამდე
pregnant-women-cartoon-wallpaper-010


მუშკეტერი

 Baby Birthday Ticker Ticker

დღის სიმღერა

დაწერე ელ-ფოსტის მისამართი.

Join 227 other followers

მომწერე

biedronka.ch@gmail.com

biedronka.ch@gmail.com

ყველაზე კითხვადი პოსტები

Top.ge