Archive for თებერვალი, 2012

ადამიანი- საკუთარი თავის მტერი

უბრალოდ ვფიქრობ და ვერ გამიგია, რატომ უკეთებენ ადამიანები საკუთარ თავს იმას, რაც იციან რომ ავნებთ.

აზროვნების უნარი- აი რა გამოგვარჩევს ყველა ცოცხალი არსებისაგან, ნუთუ ასე ძნელია მინიმალურად მაინც გამოვიყენოთ ეს უპირატესობა და სულ მცირე საკუთარ თავს მაინც არ ვავნოთ, თუკი სხვა ნაკლებად გვადარდებს…

მაგრამ არა, ზოგჯერ ნებისყოფა არ გყოფნის, ზოგჯერ დეპრესია გიტევს და სხვისი ნერვების ჯიჯგნას, ისევ საკუთარს მისდგე გირჩევნია… თუმცა, ჩემივე ნათქვამს უნდა შევეწინააღმდეგო-თავადც იცი ეს მოგონილი იზეზებია. სინამდვილეში საკუთარი სისუსტე გამარცხებს , რომელიც საბოლოო ჯამში სუსტი კი არა ძალიანაც ძლიერი ყოფილა, თან იმდენად რომ შენი შეგნება და აზროვნების უნარი უკანა პლანზე გადასწია და დაგიმორჩილა.

მაგრამ მაინც არ მესმის, როცა იცი რომ გეტკინება, რატომ აკეთებ, მითუმეტეს რომ გაქვს არჩევანი… როცა იცი, რომ ამას აუცილებლად ცუდი შედეგი მოჰყვება, რატომ დგამ ასეთ ნაბიჯს- ხომ გაქვს არა ეს არჩევანი? აირჩიე შენთვის უკეთესი, აჯობე შენ თავს, შენ სისუსტეს, შენ სურვილებს.  იქნებ იმან გაგათამამა რომ რამდენჯერმე უკვე შეცდი, თუმცა ამან ისეთი შედეგი არ გამოიღო თითზე საკბენად გქონოდა საქმე? კი ბატონო, იყოს ეგრე მაგრამ კოკა ყოველთვის არ მოგიტანს წყალს და აი უკვე არ მოგიტანა.

შენ იყავი თავისუფალი არჩევანში და შეცდი, თან ძალიან მწარედ.

მაგრამ არა და არა, სურვილები იმარჯვებენ საღ აზრზე. რატომ?

პ.ს ამ ყველაფრის ადრესატს ეს უკვე ვუთხარი, მაგრამ ცუდია როცა ადამიანს ჰგონია რომ არასდროს ეშლება, რომ ყოველთვის მართალია… ზოგჯერ საკუთარი სიამაყე მტერზე უფრო საშიშია.

უბრალოდ მეშინია მერე გვიანი არ იყოს…

მაჩუ პიქჩუ

ჯერ მეგონა რომ მატერიალური რამეები არ მაინტერესებდა.

მერე მივხვდი რომ ”მატერიალური რამეები”  საჭიროა და მეტნაკლებად მაინტერესებს.

ჯერ მეგონა ყველაფრის მოთმენა შემეძლო.

მერე მივხვდი რომ საზღვარი ყველაფერს აქვს, მოთმინებას მითუმეტეს და ჩემსას ზოგჯერ ძალიან მოკლეც.

მერე ისევ მეგონა

მეგონა რომ სამყაროში არაფერი იყო იმაზე მნიშვნელოვანი, ვიდრე სული.

მერე მივხვდი რომ სულს თავისი ადგილი აქვს, ხორცს თავისი და არსებობს კიდევ მესამე, სულის ბიძაშვილი მაგრამ მაინც განსხვავებული “შინაგანი სამყარო”- იმასაც აქვს ადგილი.

მერე მეგონა მხოლოდ მაღალი მატერიები ფასობდა.

მერე მივხვდი რომ მაღალ მატერიებს, მაღალი ინტელექტის მქონე დამფასებელი ჭირდება.

სანამ მაგას მივხვდებოდი, მეგონა მე ვიყავი ასეთი და ეს მაღალ-მაღალი რამეები მახასიათებდა.

მერე მივხვდი რომ ყველაფერი ფარსია.

სამყარო სავსეა ჩვენივე მოგონილი წესებით, რომელიც ისევ ჩვენ მოვიფიქრეთ საკუთარი თავების შესაზღუდად.

წავედი მე მაჩუ პიკჩუზე, ვიკივლებ და ჩამოვალ.


მუშკეტერი

 Baby Birthday Ticker Ticker

დღის სიმღერა

დაწერე ელ-ფოსტის მისამართი.

Join 227 other followers

მომწერე

biedronka.ch@gmail.com

biedronka.ch@gmail.com

ყველაზე კითხვადი პოსტები

Top.ge